HomeVoorheen en thansPagina 29

JPEG (Deze pagina), 785.85 KB

TIFF (Deze pagina), 6.69 MB

PDF (Volledig document), 51.56 MB

. 27
Dat was het eigenlijke laboratorium. Daar zag men een
fornuis met een groote distilleerketel, een oven met een
groote smidsblaasbalk, voorts langs de wanden een paar
rekken met retorten en kolven, een paar planken met
glasklokken en ilesschen, en een kast met chemische prac-
paraten. Op de aanrechttafel stond een gastobbe , een
paar komforen, waarin turf of houtskool gebrand werd,
en een gewone apothekers-balans.
Dat zulk een laboratorium weinig geschikte gelegenheid
aanbood tot praktische chemische oefeningen, begrijpt
T men. Toch is het beproefd. Toen in 1829 P. I. J. nE_
E FREMERY, die reeds leeraar aan de vee­artsenijschool was, _
tot professor extraordinarius aan de akademie werd be-
noemd, met de opdracht lessen in technische chemie te
geven, werd onder zijne leiding door eenige studenten ge-
durende een paar uren ’s weeks in het laboratorium prak- .
tisch gewerkt. Men maakte verschillende gassen, deed
verbrandingsproeven in zuurstofgas; eens heb ik er zelfs nl
barium­superoXyd en aqua oxygenata zien bereiden. Dit
was het summum, waartoe de productieve kracht van het i· Qi
zoogenaamde chemisch laboratorium steeg. Men ziet, 5
` het beteekende niet veel. Ook hielden die praktische _
oefeningen weldra weder op. Evenwel waren zij een
teeken des tijds. Men begon te beseffen dat men, om p
chemie te leeren, zich niet meer vergenoegen kon met p
een collegie daarover bij te wonen en een handboek te
bestudeeren, maar dat men de handen zelf aan het werk
moest slaan.
Het physisch kabinet was reeds tamelijk rijk aan instru-
menten. Niet alleen waren er vele uit vroegeren tijd af kom- 74
stig, maar Mom., wiens werkzaamheid op zeer hoogen
prijs werd gesteld, werd ook dikwijls door extra-toelagen
in staat` gesteld er nieuwe bij te voegen, die hij, zooals
boven gezegd is, altijd uit Londen ontbood of zelf, tij-