HomeVoorheen en thansPagina 18

JPEG (Deze pagina), 750.74 KB

TIFF (Deze pagina), 6.62 MB

PDF (Volledig document), 51.56 MB

H ·
I 16
l kenden toon, waarin altijd nog het duitsche accent weer-
klonk, tot ons sprak over de hoogste en gewichtigste
i I vraagstukken, waarmede zich de menschelijke geest
lt ‘ sedert meer dan tweeduizend jaren heeft bezig gehouden.
‘ Scrmönnn was volstrekt geen dogmaticus. Hij was te
goed physicus om niet de zwakke zijden van alle toen in
i { zwang zijnde philosopische stelsels te erkennen. Het hoogst
als wijsgeer stelde hij KANT, maar ook van dezen week
hij in menigerlei opzicht af.
Hij deed echter iets beters dan pogingen aan te wen-
` den om eene bepaalde school te stichten of zijne hoor-
ders voor het een of ander philosophisch leerstuk te
winnen: hij leerde ons nadenken over de wereld buiten
‘ ons en over ons zelven. Zoo werd niet alleen het ver-
stand geoefend maar werden wij ook gewend aan ons
zelven rekenschap te geven van de beweegredenen die
onze daden bestuurden. Wanneer men een collegie van
Scrmönnn had bijgewoond, dan gevoelde men doorgaans
dat men iets wijzer, misschien wel ook iets beter, zeker "
althans verdraagzamer voor de meeningen van anderen
was geworden, omdat men zichzelven en anderen beter
had leeren begrijpen.
- Al de lessen in de wis- en natuurkundige faculteit
werden reeds in 1828 geheel of grootendeels in de Hol-
landsche taal gegeven. Alleen de responsien werden in
het latijn gehouden, hetgeen noodig was omdat de
' examens in die taal werden afgenomen; dit laatste werd
nog vele jaren later volgehouden, totdat het eindelijk
bleek dat het latijn ook daarvoor moest afgeschaft wor-
0 den, omdat de studenten de geschiktheid om zich in die
taal uit te drukken ten eenen male verloren hadden.
Voor een halve eeuw was dat geheel anders. Elk stu-
dent die van het gymnasium of, zooals men dit toen
altijd noemde, van de latijnsche school, naar de akademie
V