HomeLeiden in 1574Pagina 15

JPEG (Deze pagina), 824.48 KB

TIFF (Deze pagina), 6.85 MB

PDF (Volledig document), 16.52 MB

11
de landscheiding niet veroverd en doorstoken was. In dennacht van 10 op ll
September werd echter dit werk met beleid en moed volbracht, maar welk
eene teleurstelling baart de ontdekking, dat men nu stond voor een tweede
bolwerk, de Groene dijk genaamd, die nog een voet boven ’t water uit-
stak. De Spanjaard was daar niet zoo wakker, als hij placht te zijn; de
Groenendijk toch was weldra in de macht der onzen. Nu was het de
vraag, om te komen in bet Zoetermeer, waarheen een breede sloot of
wetering voerde, die onder een brug heen liep, en deze brug werd door g
een getal van 3000 Spanjaarden aan beide zijden bezet. Deze stelling j
bleek onneembaar te zijn. J
Bij deze teleurstelling kwamen er nu nog allerlei ontmoedigende omstan-
digheden. De Oostewind blies het water weg; nog geen twee mijlen had
de vloot afgelegd, en nu lag zij daar in ondiep water roerloos en wer- j
keloos. Boisot was der wanhoop nabij. Maar den l8°“ September draait
de wind naar ’t Noord-Westen; hij groeit aan tot een storm, die drie
dagen aanhoudt -­ en reeds den tweeden dag zijn de schepen vlot. Een
seheepmaker berichtte, dat zij de wetering en het Zoetermeer niet behoef-
den door te gaan , om te komen in het Noord-bossche meertje. De Spaansehe
bezetting op een laag dijkje aldaar geposteerd werd in den nacht van den
22=¤€¤ September op de vlucht gejaagd ­­- en de brandende huizen en
schansen van Zoetermeer en Benthuizen waren voor de Leidenaren het
sein, dat de redding niet meer verre was. Doch nu was de vloot weer
tot stilstaan gedoemd. De wind was weêr gekeerd - en de schepen,
die anderhalf voet water vereischten, zaten met niet meer dan een voet
aan den grond. Zou nu de poging tot redding toch nog falen moeten?
De Prins, van zijn ernstige ziekte hersteld, ijlt naar de vloot, en terwijl
zijn tegenwoordigheid reeds den moed herleven deed, bevorderde hij door
overleg en goede maatregelen den voortgang der zaak. De Kerkweg, de
belangrijkste hinderpaal zou geslecht moeten worden, zoo gelastte hij ; en
voorts Leiden moest moed houden tot den 29“°“. Dan was ’t spring-
vloed, - dan zouden de wateren wassen -­- en zie het gebeurde. Ja
meer dan dat. De wind eerst uit het Noordwesten en later uit het Zuid- j i
westen met kracht zich verheiïend, joeg het water als voor zich uit naar ‘
Leiden. Boisot talmt niet. Te middernacht -­ ’t was de l°“ October -
vermeesterde hij den Kerkweg, stak hem op drie plaatsen door, en na
veel inspanning - de Zeeuwen moesten soms hun schouders onder de sehe-
pen zetten - kwam men tot op een kwartier afstands van de stad. Menig S
Spanjaard vond den dood in de golven, of werd door de mannen van g
Boisot met harpoen of roeispaan om het leven gebracht.
Nog was er één sterkte te nemen, en dan stond de weg naar de stad
open. Die sterkte was het slot te Lammen. De Spanjaards hadden het
l bijna onneembaar gemaakt, en dubbel hard was voor de moedige schepe-
i lingen en de uitgehongerde stad de teleurstelling; zoo nabij te zijn en dan
'