HomeEen Nederlander in geteisterd BelgiëPagina 39

JPEG (Deze pagina), 599.67 KB

TIFF (Deze pagina), 4.49 MB

PDF (Volledig document), 39.07 MB

31
en schrikte nonnekens liepen, toch zeer beheerscht, naar hunne
ier tehuizen terug. In de Namensche straat kwam ik den kanun­
gg nik prof. Cauchi tegen; hij stelde mij voor hem en Mgr.
zn, Ladeuze naar Brussel te vergezellen. Ik zou dan na een half
de uur terug zijn. De Schapenstraat was in onbeschrijfelijke
ad verwarring. De weeskinderen met bleeke gezichten liepen
gg- in ongeregelde kudden. Op een kruiwagen lag een naar
ls- schatting 90­jarige non, voortgeduwd door een oud man-
ter netje. Uit de menigte sloeg een onmetelijk gevoel van schrik,
de ` verwarring en bijna angstigen waanzin van die gezichten tot
;]0_ ons op.
>k, De Duitschers hadden bevolen, dat de bevolking zich
erd naar het station zou hebben te begeven. Velen, die dat
Jr- gedaan hebben, zijn naar Duitschland vervoerd. Van prof.
m, S. hoorde ik nog bij brokken, terwijl ik zijne kostbaarheden
gr- naar den kelder vervoerde, dat hij vergeefs den commandant
reg gesmeekt had om onze stadswijk, waar immers niets voorge-
_m_ vallen was, te sparen. Majoor von Manteuffel had dit kort-
’an weg afgeslagen. Tusschen al de verwarring der kinderen en
00, van de snikkende dienstboden liep mevrouw S., wier vast-
0H_ beraden, klein gelaat met haar heldere oogen uit een doek
0n_ van Memlinc scheen gesneden te zijn, bleek, maar beheerscht
,00 hare orders te geven, alles samen te pakken, met voort-
ren - durend haar zuigeling op den arm. Zij vertrokken naar
am Antwerpen, te voet met een kruiwagen, waarop enkele
uit i valiezen en etenswaren. Een kleine Vlaamsche logé, uit een
der dorpen verjaagd, stond haar moedig bij.
{Gn De beide geestelijke heeren stonden al op mij te wachten.
(ag, Ik stelde, daar wij nog tijd hadden, voor om de kost-
,00 baarste aanteekeningen en papieren der beide heeren in de
gil kelders te bergen, maar zij hadden geen vertrouwen in den
Een trouw der Duitschers aan den afgesproken termijn en wilden
het terstond op weg. Bij ons sloten zich aan de huishoudster van
mr mgr. Ladeuze, gewapend met brood, een groote ham en
Gr, een heel lui, heel klein en heel onverschillig schoothondje.
50- De kostbaarste dingen werden dus gered.
ier, Wij kwamen weldra in het midden van een enormen trein