HomeEen Nederlander in geteisterd BelgiëPagina 34

JPEG (Deze pagina), 695.19 KB

TIFF (Deze pagina), 4.44 MB

PDF (Volledig document), 39.07 MB

26
volgd was, en toen het in onze wijk rustig bleef, groote
samenscholingen ontstonden, vooral voor het vlak bij ons
gelegene Bagijnenhofje. De mannen begonnen direct een
ii., hoogen toon aan te slaan en de straat raakte plaatselijk
vol met vrouwen en kinderen. Na een poos werd ik onge- V
rust en joeg het troepje het Bagijnenhof weder in. Tevens
ging ik prof. S. zoeken, over wiens lot mevrouw zich
ongerust begon te maken. Ik ging naar den commandant,
deelde hem mede, welke stappen door ons genomen waren,
E7; en verkreeg terstond den door mij gevraagden Pas-
sierschein. Majoor von Manteuffel was een zeer hoffelijk
man, die telkens herhaalde: ,,Ja, waarom heeft men op ons
geschoten? Daar ziet gij het, nu hebben wij de kathedraal
jj verbrand." Hij beloofde in onze wijk zelfs geen patrouilles
te zullen sturen, als wij wilden waarborgen, dat de door
ons genomen maatregelen ook werkelijk werden gehand-
haafd. Bij onze terugkomst bleek de moed bij de bevolking
nog meer te zijn toegenomen. Verscheidene kerels waren
brutaal tegen ons, als we hun met drang aanmaanden om ·
naar binnen te gaan. Het waren vooral Vlamingen. Maar als
er plotseling een militaire auto aan kwam zetten, of een
té paar militaire wielrijders, dan vloog alles in paniek naar
binnen. En in zulke gevallen wordt veel eerder op een
vluchtende geschoten, dan op iemand, die kalm wacht. gj
Laat in den morgen ging ik het afgesproken bezoek bren- i
gen aan het praemonstratenser klooster te Parc. Ik was
jj juist net een goede honderd meter op de Chaussée gekomen
toen ik mij opeens omkeerde. Juist van tevoren had ik een VV
zwak geluid gehoord, dat ik niet thuis kon brengen; ik zag A.
achter mij een Duitsch soldaat het geweer op mij aanleggen. ‘
i_ Ik zwaaide met mijn arm, ging naderbij, vertoonde mijn
" pas en werd doorgelaten. De schildwacht had mij aange-
,, roepen, maar wegens den grooten afstand of misschien door
y den wind had ik niets verstaan. In Parc was het vol vluch-
telingen, ik geloof, dat het klooster er massa's van heeft
j geherbergd. Daar echter de prelaat N., die mij ten slotte
· alleen door een introductie kende en uit den aard der zaak,