HomeDe regeling der gouvernements suiker-cultuur, beschouwd in verband met het daarover uitgebragte verslag door de drie overgeblevePagina 118

JPEG (Deze pagina), 774.07 KB

TIFF (Deze pagina), 7.11 MB

PDF (Volledig document), 91.76 MB

- 5
ir
li I i l
. 114
, e
j beheerscht, al naar gelang men de handelingen der Regering
` wensoht aan te vallen?
§ 11. De meerderheid der Commissie erkennende, dat zij bij
de grondslagen eene verbetering voor de bevolking opmerkt, H
j meent dat het Gouvernement geen hooger plantloon nan geven, j
j en dat de fabrikant, bij de lage prijzen die hij voortaan voor
j zijne aan den Staat te leveren suiker zal ontvangen, en bij al
Q de voordeelen, die hem ontnomen worden, onrnogelgk een hoo-
ger plantloon betalen kan.
jj Hij zou dan zijn bedrijf niet kunnen voortzetten.
gj § 21. Volgens de meerderheid der Commissie mag men uit
ij; deze regeling een groot voordeel voor den Staat verwachten,
daar, zoo zij in 1857 in volle werking ware geweest, bij de
behaalde prijzen 3*/2 à 4 millioenen gulden meer zou hebben j
ij getrokken.
j j § 23. De meerderheid der Commissie is van oordeel, dat de
bijzondere zorg van de Regering voor de particuliere belangen
li 5 der suikercontractanten ten nadeele van de schatkist, en van
l het algemeen belang, vooral bij deze regeling uitblinkt.
, Deze gevoelens, uitgedrukt door de meerderheid der Com-
. missie bij de beoordeeling der paragrafen 11, 21 en 23,
ii. druisschen tegen elkander aan.
, Eene volgende paragraaf kan wel de voordeelen, die eene ï
i. voorgaande beloofde, gedeeltelijk te loor doen gaan; maar
I de Staat kan niet zooveel grooter voordeel dan vroeger be- =
halen, indien werkelijk de regeling eene zoorlanige ware, dat
,, QE5 daarin de zorg aidálonk voor de óelanyen der rai/cer-corzzfraetarzzfen 1
tl Jen narleele van den Sáaaá. Die bijzondere zorg blijkt dan ook ii
j 3 l niet; want bij al de voordeelen, die men den fabrikanten ont- l
nomen heeft, kunnen zij niet meer betalen. j
Hoe ook is de beoordeeling, voorkomende in §23, overeen
lj ‘ te brengen met de omstandigheid, dat de meerderheid der `·
[ Commissie zich in de meest essentieele punten met de rege-
’_ ling vereenigt? ij
Dat die beoordeeling niet alleen doelt op de bepalingen
r i
ag
it i
li j
’ ii