HomeOok een woord voor behoud der aanbevelingen bij vacaturen in de regterlijke magtPagina 8

JPEG (Deze pagina), 703.61 KB

TIFF (Deze pagina), 7.11 MB

PDF (Volledig document), 34.54 MB

4
dat haar de eenige juiste weg door den heer POLS is
i aange wezen.
Allen zijn het daarover eens, dat die wijze van benoe-
ming van regterlijke ambtenaren de voorkeur verdient, die
de meeste waarborgen oplevert, dat de keuze zal vallen
op geschikte, kundige en onafhankelijke personen.
De voorstanders van de afseharïing van de aanbevelingen
` zeggen: de aansprakelijkheid voor de benoemingen drukt
veel zwaarder en noopt dus veel meer tot het doen van
goede keuzen, wanneer zij door één persoon wordt ge-
dragen, dan wanneer zij over een geheel eollegie wordt
verdeeld; daarom moet de minister en de minister alléén
l de persoon zijn, die de keuzen doet.
r Het kan volmondig worden toegestemd, dat eene aan-
sprakelijkheid van één persoon voor benoemingen de voor-
keur verdient boven die van een geheel collegie, maar het
is er verre van at`, dat alleen daaruit volgen zou, dat de
minister de onbeperkte magt tot het doen van benoemingen
_ moet bezitten.
l Om tot die gevolgtrekking te komen wordt er meer
vereischt. Wrant de personele aansprakelijkheid geeft slechts
i dan die meerdere waarborgen, wanneer de aansprakelijke
persoon in dien toestand verkeert, dat hij vatbaar is om
zäne aansprakelijkheid te gevoelen, en een minister is niet
vatbaar om zich door het gewigt van zijne aansprakel§k­
heid te laten leiden, tenzü hij volkomen vrü en volkomen
op de hoogte is, om goede benoemingen te doen.
Ik kom er gaarne voor uit, dat ik tijdens de aanne-
ming van de wet van 31 Mei 1861 mij in de af'seliafi°ing
van de aanbevelingen heb verheugd. Ik verkeerde toen i
onder den indruk van het oogenblik. WVQ hadden destijds .
een minister, die niet tot de partumannen behoorde; een