HomeNog eens: De Koelie-Ordonnantie tot regeling van de rechtsverhouding tusschen werkgevers en werklieden in de residentie OostkustPagina 92

JPEG (Deze pagina), 811.28 KB

TIFF (Deze pagina), 7.63 MB

PDF (Volledig document), 72.43 MB

1 H V 1 1
ï iïtï
lil
l
1
Ji
ii i
V e .
er
Z4 je ook steeds van die inlanders hebt! Weer kwam een oproeping
1 vanwege den karapatan en weer trokken de eigenaars er heen.
Waarom zij nog niet verhuisd waren? Ja, zij wisten nog niet recht,
hoeveel karoegian (schadevergoeding) zij kregen. Karoegian, geen
il ~1 " cent. Dat wisten zg heel goed. En als zij het nog niet wisten, dan
werd het hun nu eens en voor altijd gezegd. Zij moesten verhuizen,
pur et simple, want zij mochten daar niet wonen en daarmee uit.
jl Van schadevergoeding was geen sprake, maar de karapatan won.
dezen keer mild en zachtmoedig zijn, de af braak mochten zij houden.
En om nu voor goed aan hun praatjes en lijdelük verzet een einde
te maken, werd hun medegedeeld, dat indien zij niet vrijwillig aan
het bevel voldeden, de Sultan oppassers (politieagenten) en dwang-
arbeiders zou zenden, om den heelen boel tegen den grond te halen.
De eigenaars zagen in, dat de zaak ernstig begon te worden.
Een van hen, de vendu-afslager Mangaradja Tagor, op wiens naam
de erfpachtsacte stond, sprak er met den vendumeester, den heer
VAN DEN BERG, over. Hij had hem er al meer over gesproken en
toen weinig baat er bij gevonden, maar men kan nooit weten,
misschien wist hij nu wel raad. En werkelük, de vendumeester
wist raad, of eigenlijk hij zelf niet; maar, zei hij, er is hier een
1.«` ° advocaat - een echte, ieen Meester ~ gekomen. Die woonde in
het Medan-hotel. Ze moesten dien maar eens raadplegen. Maar
mondje-toe, dat hg dien raad gegeven had 1).
Vandaar het nachtelük bezoek.
Toen uit de inlichtingen, die ik den volgenden morgen inwon bij
den heer VAN DEN BERG ­ want Tagor had mh verteld, dat zijn
chef van de zaak alles afwist. - nog bleek, dat er grond bestond
om aan het verhaal der eigenaars geloof te slaan,, begaf ik mij,
gewapend met de eripachtsacte, in Deli gewoonlijk grcmcl genaamd,
naar den Resident en lei hem het geval voor.

liigij 1V*m
1) Het moge ongelooflijk schignen, maar dezen man, den heer VAN DEN
BERG bedoel ik, die inn de eerste inlichtingen in deze zaak gat moest ik
beloven, zgn naam niet te noemen bn lllüfl gesprek met den Resident. De
iig? man was bang, dat het hem zijn pensioen kon kosten. HQ is nu reeds
gepenisonneerd, dus kan lllljll onbescheidenheid hein waarschünlük niet U
meer schelen. j


rl

ll