HomeDe practijk der koelie-ordonnantiePagina 49

JPEG (Deze pagina), 760.87 KB

TIFF (Deze pagina), 7.46 MB

PDF (Volledig document), 51.72 MB

l
- 47 ­ j
· van de gelegenheid gebruik maken tot het plegen van allerlei
frauduleuze handelingen. Zoogenaanide sluipakkoorden waarbij j
de eene sehuldeischer boven den anderen bevoordeeld wordt.
‘ zijn herhaaldelijk voorgekomen .... Maar het toppunt van
knoeierij werd bereikt .... toen de wrak staande kooplieden
E inzagen dat er geen gevaar in stak. alle in hun winkel aan-
wezige goederen te gelijk te verkoopen - het zoogenaamde
verkoopen van de kedei (winkel) - het geld op te strijken.
en met de noorderzon te verdwijnen. Noch burgerlijke, noch ,
strafaetie is zelfs in zoo’n geval mogelijk."
Mijnheer de Voorzitter, toen ik dit las kon ik mijn oogen
bijna niet gelooven.
lk heb toen inlichtingen ingewonnen onder meer bij den
, geachten afgevaardigde voor Rotterdam, den heer Eock. die.
advocaat in Batavia geweest zijnde, van dergelijke zaken
j op de hoogte is, en deze zeide mij, dat het inderdaad zoo ­
is; men kan de Vreemde Oosterlingen aldaar niet failliet
j verklaren.
. Bij een vroegere gelegenheid heb ik hier eens gevraagd
- ik meen bij de behandeling van het ,.bijslagstelsel" -
of wij in Nederland dan wel in Abdera waren. en die vraag
j B doe ik nu weer. Hoe is ’t mogelijk, dat in een landstreek
A waar zich vele Europeanen en ook vele Vreemde Oosterlingen
, hebben gevestigd, niet reeds lang afdoende maatregelen zijn
getroffen in het bijzonder het handelsrecht betreffende?
Bij de reeds genoemde koloniale ordonnantie van 1855 zijn
onder meer de bepalingen betreffende het handelsreeht voor
4 Europeanen van toepassing verklaard op de Vreemde Ooster- `
, lingen, maar alleen wat J ava en Madura betreft. Later is
«· die toepasselijkverklaring uitgebreid tot Sumatra’s Westkiist.
tot Benkoelen, Celebes, Molukken en Timor. lk deel dit
ll mede, omdat de Minister zou kunnen antwoorden: hebben l
, die bepalingen wel van toepassing kunnen verklaren in de l
streken die onder rechtstreeksch bestuur staan, maar dit
gaat moeilijker op Sumatra’s Oostkust, omdat daar nog
I