HomeDe kerk en de doodstrafPagina 16

JPEG (Deze pagina), 622.67 KB

TIFF (Deze pagina), 5.74 MB

PDF (Volledig document), 9.71 MB

· 14 V
naasten aanprijst, voegt hij er aan toe: ,,Er is geen ,
ander gebod grooter dan deze." In Johannes 13 : 34 i
i lees ik, dat Jezus zeide: ,,een nieuw gebod geef ik U, ’
j dat gij elkander liefhebt" en in Johannes 16 : 12:
, ,,Dit is mi_jn gebod, dat gij elkander liefhebt". Hoe ook
J beschouwd, de doodstraf is en blijft een wraakneining, en
de vrome Standaard noemt die zelfs ,,gerechtelijke bloed- Y
wraak" en zij, die zich uitsluitend op den Bijbel beroepen `
J als de wetgever in alle gevallen des levens, die geen Mk-
|i verbranding dulden, omdat er in den Bijbel van begraven
, gesproken wordt en niet van verbranden, zij zouden er
toch bezwaar in zien, hun dooden onbegraven te laten,
al heeft Jezus gezegd: ,,Laat de dooden hunne dooden
begraven." Ik ontveins mijzelven niet, dat met het eerste
woord ,,dooden" alleen bedoeld worden, de menschen, die
nog aan familie en wereld hangen, maar die bewering
n gaat volstrekt niet op, tegenover hen, die aan den letter
des Bijbels blijven hangen. Zij bedenken niet, wat er
, geschreven staat 2 Corinthe 3 : 6: ,,De letter doodt,
F. maar de geest maakt levend". Het argument voor de
Zgkverbranding zouden wij immers kunnen vinden in
f Johannes 19: 40, waar wij lezen, dat Jezus begraven »°~
4 werd ,,gelijk de Joden de gewoonte hebben
van begraven" en men zou dus daaruit kunnen af-
leiden, dat de Christenen op andere wüze moeten han- *~
1 delen als de Joden. Maar nu de wrake. Hier laat de
j tekst aan duidelijkheid niets te wenschen over. Op tal
van plaatsen wordt God genoemd de God der wrake