HomeOntwerp van het eerste boek van een wetboek van strafregtPagina 15

JPEG (Deze pagina), 699.50 KB

TIFF (Deze pagina), 5.01 MB

PDF (Volledig document), 12.24 MB

1.3
art. 15, geheel heeft opgeheven. Aan het bestuur, aan den
kommandant en geneesheer geeft het ontwerp de bevoegd-
_ heid om ophefring der cellulaire straf aan te vragen, waarna
het Hoofd van het Departement van Justitie diens plaat-
sing in een ander gesticht kan gelasten. Daarmede is alle
vrees geweken, en komen er zulke kranken naar geest of
g ligchaam voor, dan mogen die, maar ook die alleen, het
L gemeenschappelijk gevangenis·hospitaal bewonen, waartoe
Q een der bestaande gestichten de gelegenheid ruimschoots
, zal aanbieden.
Q Wat de, aan het slot van art. 15, vastgestelde 14 dagen
i betreft, zoo achten wij het van belang, dat die termijn
minstens tot op 6 weken worde uitgestrekt. Voorgewende
2 ongeschiktheid voor de afzondering zal men soms als mid-
t del gebruiken om uit de cel te geraken, en om dezelfde
reden zouden wij den Minister, in dergelijke gevallen, de
bevoegdheid wenschen gegeven te zien, voor den zoodanige
den nog overigen straftijd, in de gemeenschap door te
brengen, met een derde te verbuogen. De termijn van
zes weken kan geen bezwaar opleveren, daar huisdienst en
infirmerie­cel in iedere cellen­gevangenis ten dienste staan.
Q In art. 14 worden kinderen die den ldjarigen leefiijd
« nog niet hebben bereikt en bij langere veroordeeling dan
drie maanden, voor gemeenschappelijke opsluiting bestemd.
r Op grond van dezelfde bezwaren, die bij volwassenen gel·
den, zouden wij dien leeftijd op 14 jaren teruggebragt
r wenschen te zien. Ook onder jeugdigen bederven vaak
kwade zamensprekingen goede zeden. Meermalen is de
opmerking door ons gemaakt, dat het misdrijf door kinderen
gepleegd, veelal door ouderen aangezet en in den regel
meer in compliciteit geschiedt, dan door volwassenen. Kwade
‘ zamensprekingen zijn onder jeugdige veroordeelden dus
, vooral te vermijden en bij menig jeugdig kind zou het
kwaad te stuiten zijn geweest, indien men niet gedrongen
ware geworden den verleide met den verleider in gemeen-
schap op te sluiten.
Sedert de oprigting van het Reddingshuis te Leiden,
Y is de cel, vooral voor zeer jeugdige knapen, eene zeer ge-
paste voorbereiding en oefenschool geworden. Daarenboven
, zijn er voorbeelden aan te wijzen van knapen onder de 14
j jaar, die geheel uit eigen beweging gesmeekt hebben om
l niet opgezonden te worden, maar in de cel te mogen blij·
· ven, zoodat wij er grooten prijs op zouden stellen, dat ook
. aan kinderen onder de 14 jaren wettelijk het verblijf in
i de cel kon worden toegestaan; wij vreezen wel dat daar­
i tegen de verhouding van den duur der straf moeijelijkheden
i zou kunnen opleveren, doch deze zullen wel uit den weg
§ te ruimen zün.
Q Na de hoofdpunten van het ontwerp, hoewel dan ook
slechts vlugtig, in beschouwing te hebben genomen, spoedt
i onze taak ten einde. Alleen willen wij nog opmerken, dat
i