HomeDe eindexamens onzer Hoogere BurgerscholenPagina 45

JPEG (Deze pagina), 753.44 KB

TIFF (Deze pagina), 7.44 MB

PDF (Volledig document), 41.24 MB

42 I
adieu! aan de resultaten van zijn arbeid. Ik ben al weer,
en raak al meer, overtuigd, dat vertrouwen en een beroep 3
. op eigen verantwoordelijkheid hier meer zullen doen dan de
, beste controle, en ik geloof zeker, dat deze een minder-
waardig en absoluut onvoldoend middel is om iemand tot
een blij volbrengen van zijn plicht te brengen.
Ik wil dus wel iets als een regeeringsgecommitteerde tot `
J controle, maar niet op de wijze der gymnasia. De verhouding
van den inspecteur tot de school en het onderwijzend perso-
j neel is van vertrouwelijker en inniger aard dan zulks ooit
H met de professoren het geval zal kunnen zijn, die de gym- _
j nasia in Juni en Juli afreizen. De reden ligt voor de hand. ~
In den regel ziet men in dezen (terecht `of ten onrechte)
L menschen, die de touwen uit den aard der zaak strak willen
j aanhalen, en daarom komt men hun nooit vol vertrouwen
i te gemoet. Het is hard, maar waarom zou ik mijne meening
H ‘ niet zeggen? Ik wil toch niets dan het goede, en een op-
zettelijk onaangenaam-willen­zijn is_ mij vreemd. Laat mij
H eens uit de school van mijne ervaring klappen. De eerste .
jaren van het gymnasiale stelsel, dat ik j 20 jaren heb '
niedegemaakt, was het personeel van de school, die ik kende,
H met den besten wil bezield, om eerlijk zijne meening over
de leerlingen te zeggen, ook waar die ongunstig was, en
tot afwijzen overhelde. Die leerlingen werden dan ook afge-
wezen, 1naar er viel ook nog wel een enkele door besluit
van gecommitteerden, omtrent wien de eerlijke overtuiging
der leeraren het advies ,,toelaten" had gegeven. Wat was
het gevolg? Men speelde op ,,zien komen", en kwam niet
j meer rond voor zijne gevestigde meening uit. Ik geef u toe:
ij " het beginsel was verkeerd, en werkte verwarrend voor hen,
` die aangewezen waren te beslissen. Ik heb het dan ook
j altijd afgekeurd, maar -­ de fout lag in het stelsel, en noch I
bij de leeraren, noch bij de regeeringsinannen, van wie de '
meesten met een zeer humanen geest bezield waren. Hoe ‘

iso o c _ g . _... .__ _ , H,