HomeTwee achterlijke arbeidssystemen voor inboorlingen in Nederlandsch Oost-IndiëPagina 56

JPEG (Deze pagina), 956.36 KB

TIFF (Deze pagina), 7.25 MB

PDF (Volledig document), 56.19 MB

il
50 rwmz ACHTERLIJKE ARBEIDSSYSTEMEN "
10.503 lieden, onder wie 1654 vrouwen, een immigratiecontract 9
in dat gewest, terwijl op java nog 56.632 lieden, onder wie (
13.765 vrouwen, contracteerden voor de Oostkust. Ook onder ;
deze menschen zijn er vele, die reeds eerder op de O. K. v. Su- (
matra als contractant hadden gewerkt, maar die voor korten Y
of langen tijd java bezochten. Het aantal in den loop van 1926 i
geëxpireerde immigratie­contracten bedroeg 11.483, hierop werd i
in 7117 gevallen direct een herverbintenis aangegaan, gevende il
een reëngagementspercentage van 62. Bij een systeem van
geheel vrijen arbeid wordt het werk aantrekkelijker, de voor-
deelen worden grooter, zoodat dan tevens de lust tot blijven
(of terugkeeren na een reisje naar java) grooter zal worden,
Zij die meenen, dat afschaffing van de poenale sanctie alleen
op de reëngagementscontracten voorloopig voldoende zou zijn,
en dat b.v. over 5 of 10 jaar men eens met afschaffing der ’
p.s. op immigratie contracten zou kunnen beginnen, vergeten, (
dat dan het stelsel van poenale sanctie in beginsel nog jarenlang (
gehandhaafd blijft, en dat de grootcultures zich dan nog 10 of f
meer jaren aan dat stelsel zullen vastklampen, terwijl het juist i
zaak is, dat het geheele arbeidssysteem veranderd wordt. De
bovenstaande getallen voor Sumatra’s Oostkust o. a. van in [
1926 gesloten immigratie-contracten (56.632 op java en 10.503 j
op Sumatra's Oostkust) doen zien, dat de mogelijkheid groot
is, dat de cultures ter Oostkust, waar j; 240.000 contractanten g
zijn, bij afschaffing van de reëngagements­contracten (van 13 ( ,
maanden), voortaan zich hoofdzakelijk zullen voorzien van werk- (
krachten per irnmigratie­contract, dat vaak voor twee jaar ge-
sloten wordt, (maximum duur drie jaar). Het aantal van j; 67000 Q 1
in 1926 gesloten immigratie­contracten van langen duur op 240.000
contractanten geeft reeds een aanwijzing in die richting. Men ( J
kan hiertegenover stellen, dat die werkwijze met voor de helft
of meer louter immigratie­contracten te duur zou worden,
maar voor den werkgever staat daartegenover, dat hij op die
wijze het loon meer kan blijven drukken dan bij geheel vrijen 1
arbeid, terwijl zijn arbeidszekerheid dan door de strafwet wordt C
vergemakkelijkt, in plaats van dat hij zich die, door tactvol 0p~ 1 l
treden, zelf verzekert. Dan zou dus vrijwel niets gewonnen zijn,
terwijl ons juist door cijfers duidelijk werd, dat verandering (
van systeem over de heele linie geboden is. ‘
Het is dan ook zeer te betreuren, dat de N. I. Volksraad op )
1 2