HomeTwee achterlijke arbeidssystemen voor inboorlingen in Nederlandsch Oost-IndiëPagina 45

JPEG (Deze pagina), 896.52 KB

TIFF (Deze pagina), 7.28 MB

PDF (Volledig document), 56.19 MB

VOOR INBOORLINGEN IN NEDERLANDSCH OOST-INDIE 39
Magistraat liep voor verschillende ondernemingen nogal belang-
rijk uiteen". Er zullen dus ondernemingen zijn waar bijna geen
arbeiders gestraft worden en andere waar niet 1 op 20 maar 1
op 10 en misschien wel 1 op 5 arbeiders in een bepaald jaar in
de gevangenis komt. De verantwoording voor zulke onmensche­
lijke toestanden dragen de handhavers van dit stelsel. Zelfs
leert ons de statistiek, dat op Sumatra’s Westkust op 11.609
contractanten in 1926 er 2.559 gestraft werden wegens over-
treding der Koelie-ordonnantie, dus 1 op 4 à 5 arbeiders.
Maar ook 1 op 20 jaarlijks onnoodig veroordeelde arbeiders
vertegenwoordigt een groot kwantum onrechtvaardigheid, leed,
bitterheid, wrok en kans op onrust, veroorzaakt door een arbeids-
stelsel dat b.v. in Malakka, dat in dezelfde omstandigheden ver-
keert, gemist kan worden.
Christelijke en andere staatslieden hebben tot plicht zich in
te denken of Albert Thomas geen gelijk had, toen hij in 1928
een arbeidssysteem, waar op 200.000 arbeiders er gemiddeld
maandelijks ruim 800 onnoodig in de gevangenis worden ge-
worpen, bij een overblijfsel van slavenarbeid vergeleek.
Daarbij dient bedacht, dat die veroordeelden voor een groot
deel gehuwd zijn, zoodat de man in den tijd van zijn gevangen-
schap zijn vrouw alleen moet achterlaten, meestal in kazerne-
woningen, waar andere mannen haar dikwijls het leven lastig
zullen maken.
Zulk onnoodig straffen heeft tot gevolg, dat het huwelijks-
leven niet kan worden wat het bij vrijen arbeid kon zijn ;de
prostitutie wordt er dus door bevorderd, groote gezinnen van
de anders zoo vruchtbare javanen zijn dan ook zeldzaam op
de ondernemingen, de kindersterfte is er groot, geslachtsziekten,
dobbelzucht en ander kwaad tiert er welig door. Ook hier zullen
als overal ter wereld betere arbeidsverhoudingen betere levens-
verhoudingen kunnen scheppen.
Hiermee is natuurlijk niet gezegd, dat iedere vrije arbeid beter
is dan iedere poenale sanctie.
Tot slot willen wij bij deze paragraaf er op wijzen, dat bij af-
schaffing van de poenale sanctie geld vrijkomt van bezoldiging
van gevangenis-,politie- en justitiepersoneel, van gerechtskosten,
van overbodige gevangenisbouw en onderhoud als alleen al op
Sumatra’s Oostkust, gelijk wij zagen, maandelijks 800 menschen
minder met de gevangenis kennis maken.