HomeArtsenstaking, een teeken des tijdsPagina 11

JPEG (Deze pagina), 611.20 KB

TIFF (Deze pagina), 6.71 MB

PDF (Volledig document), 10.08 MB

­J· . 3

ook alleen voor de noodzakelükheid bukt. De strhd tusschen
beiden loopt daardoor bnna geheel over rechten, steunende
op wederzüdschen dwang.
l Maar de verhouding tusschen dokter en patient kan
en mag nooit een gedwongene zün. Zn moet eenerznds
door het plichtsgevoel van den geneesheer, anderznds
à door het vertrouwen van den patient beheerscht worden.
Schünbaar is dus het staken der artsen een verzaken
van dit plichtsgevoel. Maar dit is onjuist: de geneeshee-
ren weigeren aan de onbemiddelden hun diensten niet.
Er moet dus iets anders zgn dat deze klasse van in-
• tellectueelen met hoogstaand plichtsgevoel naar den knods
5 van den arbeider, de staking, doet grüpen. Deze bedrei-
i ging is niet tot de patienten gericht.
i Elders(I) wees ik er reeds op dat het de fondsbesturen
i zgn, die zich tusschen dokter en patient ingedrongen
E en den band van plichtsgevoel en vertrouwen uiteenge-
rafeld hebben. Want deze personen zgn de vertegen-
i woordigers van een beginsel, dat als een ziektekiem het
‘ geheele organisme der maatschappü aangetast heeft.
‘ Het is dit beginsel, dat menschen van de meest uit-
eenloopende positie en ontwikkeling samenbrengt in de
fondsbesturen. Zoo vindt men den rgken fabrikant naast
den werkman, den ontwikkelde naast den bekrompene en
hem, die als volksweldoener poseert naast den geweten-
" loozen egoïst. Broederlhk knielen ze samen ter vereering
van een zelfde macht, die ze als hun meester beschouwen,
nl. het geld. Het klinkt vreemd van den eeredienst van het
kapitaal te spreken in verband met de centen, die de armen
(1) In de Nieuwe Rotterdammer Courant.
O
·l
ll
l
l