Home1572, 1672, 1772Pagina 31

JPEG (Deze pagina), 450.34 KB

TIFF (Deze pagina), 6.72 MB

PDF (Volledig document), 19.83 MB

i T
Of, wacht gij redding bij de volken ,
Die gij, door zwangere onweerswolken,
Het licht van vrede en vrijheid toont;
Die , van uw weldaàn overladen, H
Het kleine Neêrland dieper smaden , r
H Naar ’t hooger dan hunne onmagt troont`?
z gn
V Of bij uw kroost, ontëerde moeder, j
" Kroost, dat in ’t ongeluk , verwoeder
E Dan tijgers , zijn bebloede vuist l
In ’t aanzigt slaat van trouwe vaders ,
Dat hen Verseheurt als landverraders , ~ X?
Hun bloed vergiet, hun naam verguist? . . . l A j
li N
O Witten! die zoo moest bezwijken ,
Bij uw te wreed geschonden lijken,
Heeft Neêrland hartebloed gewcend:
i Als Rizpa, in haar smart verterend,
j Het naehtbroed van haar zonen Werend;
M Als Niobé, van rouw versteend! ­-
Maar rijs , ontroostbre, hef de handen ,
Rein van het bloed dier offeranden,
Tot de Almagt, die de woede stuit! ï
Zie, door den digt omwolkten hemel,
Dringt reeds een vrolijk lichtgewemel , j
Voor nog het jaar zijn ronde sluit. i
Q
J