Home1572, 1672, 1772Pagina 23

JPEG (Deze pagina), 482.45 KB

TIFF (Deze pagina), 6.64 MB

PDF (Volledig document), 19.83 MB

4
21
Ven 11, der wanhoop prijs gegeven,
Verminkt , bij ’t onverduurbaar leven , J
Slechts magtelooze woede spoort! -­ i
O , ziedend, ziedend zwol de wrake; i
‘ Als vloeüende erts , door ’t vuur gegloeid , j
Toen vruchtloos , voor die heilge zake, ,
Uw bloed bij Jemgum had gevloeid.
Toen Alva’s trots, in Antwerps veste,
Met bloed en oorlogsbuit zich mestte;
Uit uw geschut zijn standbeeld klonk;
En de ijzren vuist, door niets weêrhouën ,
Gebald ter straffe van Nassouwen,
Verplettrend op zijne olïers zonk!

_'I`oen gloeiden zee en vloot en stranden
Van ’t wraakvuur, dat zelfs Spanje ontrustï
Toen rolde uw donder langs de kust, _
Als voorboo des volkaans, die vreeslijk ging ontbranden! ij
Brittanje voelt zijn bodem schokken , ‘
En sluit zijn havens u en dokken, Q
Verschrikt voor ’t onweêr, dat er viel. ­
Maar gij, op vleuglen der orkanen , j
Veet u door zee het spoor te banen ,
Gij naakt,en landt en wint den Briel! i
Daar ging die kring van daden open,
Waarvoor de Fabel zelfs verstomt; i
Die, Zeelands stranden rondgeloopen , j
_ <
g Z