HomeHongersnood en hongerdoodPagina 19

JPEG (Deze pagina), 530.79 KB

TIFF (Deze pagina), 5.87 MB

PDF (Volledig document), 14.22 MB

. lj
ï ,.
17
den in het huis een breede schoorsteen, twee zoldertjes ,
die men langs een ladder bereikt. Ziedaar de woon-
plaats van vier of meer huisgezinnen. I
De heg, die dezen zomer nog den tuin omgaf en `
afsloot, is opgestookt. Nu ligt alles onder diepe losse
sneeuw begraven. De huisdeur is naauwelijks open te
. krijgen. Eindelijk gelukt het ons binnen te komen.
J i Ook binnenshuis is alles met stuifsneeuw bedekt. De
witte muren hangen met ijskegels. Het venster is toe-
gevroren en half toegesneeuwd. Men kan naauwelijks
zien in den sehemerduister. De planken aan den schoor-
steen zijn er niet meer te zien; zij hebben voor het
laatst de bewoners verwarmd. De schoorsteen zelf is
met stroo toegestopt, om den togt te weren en het
doorsneeuwen tegen te gaan. Aan de tafel in de hoek
zit eene jonge vrouw ; een tip van haren omslagdoek
hangt over een klein meisje, dat, in moeders schoot
gedoken, staat te sehreijen. Op de bank bij den ijs-
kouden kagchel ligt een jongen te slapen, onder een
,Y stuk oud tapijt. Links in den hoek staat een slecht
‘ bed, dat voor het geheele gezin dienen moet. Het is
niet opgemaakt. Het kleine meisje had er zich in wil-
len warmen, maar de honger hield het wakker en nu
schreit het om brood. Onder het bed een groot vier-
kant gat in den grond: de aardappelenkuil. Die bleef
dit jaar leeg. Het houten bovendek is ook al opge-
stookt. De blikken lamp is ledig, sedert dagen was i
er geen olie meer in. Niemand spreekt; het kleine
meisje sehreit nog altijd: de vensterglazen rinkelden
van den vorstwind
Daar hoort men buiten met zware stappen iemand
langzaam naderen. De vrouw luistert.
Mieke, schrei niet langer. Vader komt. Hij brengt