HomeTer herinnering P. H. Hugenholtz Jr.Pagina 8

JPEG (Deze pagina), 894.44 KB

TIFF (Deze pagina), 8.58 MB

PDF (Volledig document), 16.10 MB

'
daar gekomen een groote leegte. Vrienden beweenen den
i vriend; zoekenden den leidsman: vermoeiden den sterke; E
zwakken, die meedeelde eigene energie; bedrukten, die hen
ig met meerderen moed weer over lichtere aarde wandelen deed;
` de wereld der vrije religie een harer grooten; de wereld van
den nieuwen tijd een harer profeten, staande in ongebroken
geestkracht schier tot het laatste toe.
· Wat is hij veel voor velen geweest; voor ouden en jongen,
voor mannen en vrouwen, voor hoogst ontwikkelden en eenvou­
digen beide. HUGENHOLTZ kon dat zijn, want zeldzaam rijk i
waren zijn gaven. En hij gebruikte die gaven. Den arbeid den i
plichtgetrouwen onverpoosden arbeid had hij verstaan als van ä
het leven de heilige wet. Niet enkel was welsprekend zijn f
woord, welsprekend was hij ook met de daad.
l De daad.
Ik denk wat het voor de oudsten in ons midden moet zijn
geweest, toen hij op Hervormingsdag 1877 zijn besluit mee-
deelde aan de Nederlandsche Hervormde Gemeente alhier,
ë dat hij zijn ambt als predikant neerleggen zou, met 0. a. deze
ë woorden:
,,Met diepe aandoening deel ik dat besluit U mede, na rijp 5
beraad genomen. Want het doet pijn banden te verbreken, i,
sinds vele jaren geknoopt en telkens nauwer toegehaald. Het
kost veel plaatsen vaarwel te zeggen, gewijd door liefelijke en
heilige herinneringen. ’t Valt hard te breken met een verleden, ·
waarvoor men piëteit gevoelt. Toch is er niet enkel weemoed,
maar ook goed vertrouwen en stille blijdschap in mijn hart.
ä Want als gij mij verder vraagt: is ’t waar dat gij den moed
hebt opgegeven, genoeg hebt van den strijd en wanhoopt aan
de overwinning van onze goede zaak? Gaat gij loopen omdat
gij ’t niet langer uit kunt houden? Dan antwoord ik: neen en
x. 6 _


ä
ë J t