HomeHet jaar 1813 en zijne gloriePagina 22

JPEG (Deze pagina), 605.82 KB

TIFF (Deze pagina), 4.99 MB

PDF (Volledig document), 15.27 MB

T
2
" l
ï i
20 j
l Het is daarom de tijd geweest, waarin veel schatten
p van kunst, monumenten, geschriften door nalatigheid l
' verloren zijn gegaan, thans heet beschreid; maar
l waarin meteen van de toekomst weinig werd ver- l
wacht, omdat het warme, vurige geloof ontbrak in l
« eigen vermogens en men liever op vreemde markten
l nering dreef, dan eigen handel en industrie steunen. l
Tijd, eindelijk, waarin (en dat noemde ik reeds als {
l een vaag teeken bij uitstek) de beteekenis der
1 eigen, ongerepte taal werd miskend en schromelijk al
l * vergeten, dat de verbasterde, in hare zuiverheid 5
i bezoedelde, in hare rijkdom beroofde taal de zwaarste li
bedreiging is voor een volksbestaan. Waar de talen
g verdwijnen, gaan de natiën te gronde.
; Zijn wij bezig het geslacht van 1850 met te
donkere verven te schilderen? De schim van '
E Potgieter rijst voor mijne oogen op en ik hoor
ë hem vragen, of hij en wie met hem van éénen i
; geest waren niet gestreden hebben tegen jan Salie ,
en diens bende? Dat hebben zij, en geprezen zij 1
g hunne nagedachtenis! In hunne dagen minderheid, {
{ hebben zij den nieuwen dag helpen aanbreken.
Want -­- zonder valschen trots mag het worden »
ä ` gezegd - het einde der eeuw heeft eerst de glorie l
f van 1813 in hare beteekenis verstaan. Adeldom
L verplicht, en een onafhankelijk volksbestaan dient
i niet slechts tot tekst van lofrede en feestcantate,
_. maar eischt van eene natie toewijding, kracht en A
: geloof. Laat ons blijde gewagen van dien nieuwen j
F dag. Wat Van Hogendorp en zijne tafelronde á
· hebben gedaan, wij zijn het niet gansch onwaardig.
ç De nationale opleving openbaart zich (en nu zet
’ ik het negatieve van daareven in het positieve om)
in een krachtig pogen, om te behouden wat wij 5
.4
i
5 . · ·$
~ i