HomeHet jaar 1813 en zijne gloriePagina 21

JPEG (Deze pagina), 593.04 KB

TIFF (Deze pagina), 5.01 MB

PDF (Volledig document), 15.27 MB

” ook de overtuiging, dat het beste nu was bereikt.
Dankbaar voor den vrede, voor de weer open zee,
‘ voor de ten deele weer terugontvangen koloniën;
Q dankbaar voor de (gematigde) toepassing der liberale
‘ ideeën op staat en kerk, waren de vaderen voldaan,
levende in de nu beste der werelden, als van ouds
opgetogen in die nationale zelfgenoegzaamheid, die
s wel een harden knak gekregen had en misschien
, het eigen land niet meer ,,de lust der Oppermajesteit"
, roemde, maar er toch nog gaarne van sprak als
3 van den zetel van godsdienst en burgerdeugd, vrijheid ·
Y en volksgeluk. Deze is die ,,geest der eeuw" waar-
tegen Da Costa zijne bliksemen slingert, maar met
zijn banvloek meteen alle zegeningen van den
nieuwen tijd treft.
§ Lang heeft, te dezer en anderer oorzaak, onder
ons die matheid haar armbloedig bestaan voort-
gesleept, die tot groote werken van kracht en
forschheid onbekwaam liet en zich niet het minst
openbaart in den Hauwen polsslag van het nationaal
L bewustzijn,‘ ongeloof in eigen vermogens en onge-
i voeligheid voor eigen waardij. Het Nederlandsch
, bloed, al of niet van vreemde smetten vrij, stroomde
[ ietwat traag door de aderen. Het midden der eeuw
· is de tijd van wonderlijke blindheid voor de schoon-
l heid van het eigene, voor den luister van het
`A verledene, voor de beloften der toekomst en -
· wat altijd zeer bedenkelijk is - voor de zuiverheid
der taal. Het is daarom de tijd geweest van de
onbarmhartige verwoesting van natuurschoonheid,
i van de beruchte vernieling van wat onze steden
schilderachtigs boden in straat en gracht, poort en
E, gevel en de vervanging door die stijlloosheid, waarvan
xl wij de voortbrengselen nu met huivering aanstaren.
l