HomeHet jaar 1813 en zijne gloriePagina 13

JPEG (Deze pagina), 579.86 KB

TIFF (Deze pagina), 5.00 MB

PDF (Volledig document), 15.27 MB

r l
II
vrijheid te verkiezen boven het knechtschap van den
weldoorvoeden hond. Maar de vaderen hebben toch
l wel gevoeld, dat zij behalve stoffelijke welvaart,
I behalve hun koffie en tabak, behalve hun renten l
T nog andere goederen misten, van idiƫel belang:
I hun vlag, die niet meer, als in oude, glorierijke
dagen, vrij uitwoei over land en zee; hunne taal,
{ die niet langer werd geduld en niet langer het
voertuig mocht zijn hunner zielsuitingen; hun vrij-
g heid van bewegen, door censuur en spionnage al
l vaster gebonden, toen het wankele, Fransche gezag
tot telkens grooter strengheid gedwongen werd.
Dit gemis van onzienlijke goederen groeide tot eene
onduldbare kwelling, niet bij`allen misschien, toch
zeker bij wie niet de minsten der natie waren, en
stookte eene verbittering, die eindelijk uitbarstte,
toen de slag bij Leipzig den titan tuimelen deed.
,,Hoe zijt gij van den hemel gevallen, morgenster,
dageraadszoon! Hoe zijt gij ter aarde geveld,
volkenvertrapper! Die u zien, staren u aan en
zeggen: is dit nu de man, die de aarde deed
sidderen, koninkrijken in beroering bracht? . . ." Aldus
liet eenmaal een israƫlietisch dichter de schimmen in
de onderwereld den gevallen Nebukadnezar smadend
toeroepen.'Als onze overgrootvaders dit woord op
Napoleon hebben toegepast, hebben zij het goede,
dat hij deed, ondankbaar vergeten, maar levendig
~ beseft, dat hij geweld had gepleegd aan zeer kostelij ke
bezittingen van een volk, zijne vrijheid, d. i. het
recht om zich naar eigen karakter te ontwikkelen,
naar eigen natuur te groeien.
Onze vrijwording, het herstel onzer onafhankelijk-
heid. Ook daaraan heeft zich eene legende gehecht,