HomeDe Russische revolutie en de Parijsche commune van 1871Pagina 14

JPEG (Deze pagina), 948.02 KB

TIFF (Deze pagina), 7.83 MB

PDF (Volledig document), 27.04 MB

12
uitnemendheid geweest? Mijns inziens moet het antwoord {
hierop ontkennend luiden. Parijs had zich van Frankrijk li
afgescheiden, weigerde het gezag van de Nationale Ver, Q
gadering te Versailles, die door het geheele Fransche volk Q
gekozen was, te erkennen en eigende zich zelfs het recht g
toe zijn wil aan het geheele land op te dringen. Een derge¤ l§
lijke politiek heeft met de democratie bitter weinig uit te
staan en wordt ten onrechte tegenover de dictatuur gesteld.
In de ,,Narede" bij zijn boekje ,,Staat en revolutie",
dateerend van 30 November 1917, schreef Lenin, dat hij het ?
tweede deel hiervan misschien voor langen tijd moest uit=
stellen: ,,het is voorzeker aangenamer en nuttiger de ervarina
gen der revoluties door te maken dan over ze te schrijven"”.
Lenin was toen reeds voorzitter van den Raad van volks= j
commissarissen, Kerenskij was gevlucht, zijn ministers zaten
achter slot en grendel, de Sowjets hadden zich van het bewind
meester gemaakt, de revolutie was in het grootste deel van
Europeesch Rusland zegevierende.
,,Zonder de bestudeering van de groote Fransche
revolutie, van de revolutie van 1848 en van de Parijsche
Commune zouden wij nooit in staat geweest zijn", ­
schreef Trotskij, ,,de Novembereomwenteling tot stand te E
brengen"”. Het spreekt vanzelf, dat de theoretische om
zekerheid der communards, hun besluiteloosheid, schroom¢ ·
valligheid en neiging tot compromissen de bolsjewiki Q
niet konden bekoren. ,,De tradities der Commune liggen 1
geenszins in haar hulpel0osheid"”. Een vergelijking met _
de beweging van 1871 leert, dat men vooral getracht 1
heeft de fouten te vermijden, die van het begin af de
mislukking der Parijsche beweging voorbestemd hadden.
De Parijsche revolutionnaire organisaties hadden reeds
tijdens het eerste beleg de instelling van een Commune ge=
eischt; sedert het sluiten van den wapenstilstand (28 Januari
1871) konden zij op de daadwerkelijke hulp van de Federatie
der nationale garde rekenen; de vijandige houding van de
Nationale Vergadering te Bordeaux tegenover de bevolking
van Parijs was hun wel bekend. Niettemin werden de
revolutionnairen door de gebeurtenissen van den 18en Maart
volkomen verrast. Er bestond geen centrale organisatie, die