HomeDe Russische revolutie en de Parijsche commune van 1871Pagina 10

JPEG (Deze pagina), 963.01 KB

TIFF (Deze pagina), 7.80 MB

PDF (Volledig document), 27.04 MB

{
8 .
belang voor de Sowjetarepubliek? Heeft de Parijsche Y
opstand misschien eenigen invloed uitgeoefend op de gea
beurtenissen in Rusland? Zijn er in een of ander opzicht 1
analogieën te constateeren tusschen de toestanden in Parijs
in 1871 en die in Rusland na 1917? Vergunt mij, dat ik thans A ·
tracht in het kort deze vragen te beantwoorden. .
Daar de Commune slechts 72 dagen bestaan heeft en geen
tijd had zich te ontplooien en haar waar karakter aan tijda H
genooten en nageslacht te toonen, valt het moeilijk een
objectief antwoord te geven op de vraag naar het wezen
van dezen opstand. Zeer eenvoudig is het standpunt van pi
Versailles en alle principieele tegenstanders der Commune ;
geweest. Zij hebben de communards uitgemaakt voor een
bende misdadigers, moordenaars, dieven en brandstichters,
die een ,,roof¢ en bloedgierig ideaal"° nastreefden Het is
misschien niet overbodig deze beoordeeling der Maart; 4
omwenteling in Parijs in herinnering te brengen, gezien de
niet minder eenzijdige oordeelvellingen over de revolutie,
die, volgens Lenin, ,,in een ander milieu, onder geheel andere 1
omstandigheden het werk der Commune voortzet" ‘°.
De richting, die in de der Commune welwillend gezinde
literatuur jarenlang het meest en het best vertegenwoordigd l
was, was de communalistische. Lefrançais, Arnould, Beslay
en andere Proudhonisten hebben in hun memoires getracht
te bewijzen, dat de Commune ten doel had om het voor
Frankrijk sedert de groote Fransche revolutie typeerende
centralisme door het communalisme of federalisme te vera A
vangen en daardoor aan Parijs en alle gemeenten zelfbestuur
en zoo groot mogelijke onafhankelijkheid van den staat te
geven. Door een Proudhonist is ook het zgn. ,,testament" der
Commune, haar Declaratie aan het Fransche volk opgesteld. ’
Het valt niet te ontkennen, dat de communalisten vele aana I
hangers telden in de Commune en onder de leden der Inter= .
nationale; maar zij behoorden tot de ,,socialistische" minder; 1
heid, terwijl de ,,revolutionnaire" meerderheid uit Jacobijnen
en Blanquisten bestond, die een sterk staatsgezag of zelfs 1
een dictatuur eischten. Van een streng toegepaste dictatuur ,
was echter geen sprake, en Marx, Engels, Lenin, Trotskij
zagen juist hierin een der oorzaken van den ondergang der