HomeVodjes papierPagina 55

JPEG (Deze pagina), 872.48 KB

TIFF (Deze pagina), 7.76 MB

PDF (Volledig document), 91.02 MB

cratie. Wij kunnen hier deze bewering niet bewijzen,
alhoewel ieder die bekend is met de geschiedenis van
het Fransche bankkapitaal haar zal onderschrijven. Wij
veroorloven ons daarom te volstaan met een aanhaling
uit een boek van een bekend Fransch~gezinden schrijver,
namelijk uit de studie over Frankrijk en de democratie
door Fernau. ,,Wij zien dus", zoo zegt deze kenner
en bewonderaar van Frankrijk in zijn in 1914 ver-
` schenen boek, ,,dat het kapitaal over de geheele linie
zoo vast en almachtig is georganiseerd, dat daartegen~
over de huidige organisatie van den arbeid (b.v. de
Confédération générale du Travail) een ware belache­
lijkheid is. Niet het volk is heden reeds de werkelijke
heerscher over het parlement, maar de financiers. Ze
hebben deze uitdrukking van den volkswil door hun i
belangen. En wat zich op den voorgrond beweegt:
de president, zijn ministers, de partijleiders en de groote
figuren, zijn, welbeschouwd, slechts poppen, die dansen j
aan de onzichtbare maar vaste draden, die achter de {
coulissen worden gehanteerd. Zou het in de democratie (J
onzer buren eerlijk toegaan, dan was de eerste ,,régent"
der Bank van Frankrijk de president der Republiek;
_ baron Rotschild ware minister-president; de kanonnen~
fabrikant Schneider en de directeuren der groote banken
waren zijn ministers . .. De werkelijke koningen der
Republiek geven er de voorkeur aan in de schaduw
te blijven, de werkelijke macht aan zich te houden en
aan het volk den schijn der macht te laten". Het is
niets nieuws wat Fernau zegt en het is ook op andere
landen dan Frankrijk toepasselijk. Ook in Duitschland,
om een voorbeeld te noemen, is de macht niet bij de
I partijen in het parlement, maar bij enkele groepen in
het land te zoeken. Doch waar het hier op aan komt
is dit: volkeren, die nog zooveel te doen hebben bij
53