HomeEnkele gedichtenPagina 8

JPEG (Deze pagina), 511.09 KB

TIFF (Deze pagina), 5.70 MB

PDF (Volledig document), 15.33 MB

I. Het wijde meer der licht doorglansde sferen
_ Doorhuivert kil de starre baan der aard:
ia De schim van eene ster die spokig waart
V Gehuld in schimmels die haar huid verteren.
‘ Als doodsklam zweet draagt zij haar bleeke meren
En aan de schaduwzij der schuwe vaart
, Der steden licht als wonden die ontaard
· En rottend in den nacht phosphoresceeren.
`· Het booglicht glanst en in de gele banen ·
Ioelt rustloos voort het volk der avondstad
Dat in een spanne lichts het Al kon wanen,
In straatdecor zijn eenzaamheid vergat.
Hier tiert een zieke geest na 't wereldtanen
Envreet aan ,'t gulle lijk der ster zich zat.
W _ S Q
l
~ .2 `\».~çQI:inç;stI¤O