HomeEnkele gedichtenPagina 29

JPEG (Deze pagina), 507.46 KB

TIFF (Deze pagina), 5.82 MB

PDF (Volledig document), 15.33 MB

Van wrangen weemoed moede zien zijn oogen XXII.
Haar wezen in een zelfde vleesch gehuld
Als van elk ander die in slaafsch gedoogen
Zijn driften als een spelen heeft geduld;
En iedre kus tevoren wordt een logen
En iedre lust gebrandmerkt tot een schuld
Als 't foltrend lieve van haar mededoogen
Hem de verdoemnis en zijn hoop vervult.
Een beest dat om te sterven ruw gestoord
Zijn pijnen heenhuilt in zijn oproerkreten _
Als 't schroeiend schot de ruige huid doorboort
Naar zachtere inborst nimmer nog geweten
Sleept zijn ellende naar een eenzaam oord ‘
En lekt de wonde die hem werd gereten.
· l 25 n
ä •