HomeEnkele gedichtenPagina 10

JPEG (Deze pagina), 446.44 KB

TIFF (Deze pagina), 5.70 MB

PDF (Volledig document), 15.33 MB

III. In 't giftig drab der eenzame moerassen
Op kwijnend afval van het sterven tiert ,
l In nevel van haar bleeke rottingsgassen l ­
De groene schimmel die de ster omwiert. I
En met de monsterlijke oergewassen
Dijt in de mest een slijmerig gediert
Dat, teelend in de weelde van zijn drassen,
Van kwal tot been zich hardt en vleesch zich spiert.
Dus weet om eene vrouw die bij hem rust j
De sterveling zich zalig en verloren. E
Zijn koortsig lijf van minnaar die haar kust
Voelt als zijn ziel de zoete wanhoop gloren
Van de oude ellende met haar ouden lust.
Ach! wij die in de schimmelen zijn geboren! l_
E
­ I
li
. 6 op I
Y