HomeDe zwerver spreekt en andere gedichtenPagina 16

JPEG (Deze pagina), 553.44 KB

TIFF (Deze pagina), 8.47 MB

PDF (Volledig document), 31.50 MB

DE ZWERVER SPREEKT IV.
VERSTOOT MIJ NIET.
Verstoot mij niet: ik kan geen leed meer dragen, -
A Gelijk op dezen broozen herfstdag ’t loover
Nog eenmaal gloeit in bronzen kleurentoover,
Maar neer zal huiveren bij de eerste vlagen, -
Zoo is ’t ook mij. Vrees niet, ik ben geen roover,
Noch bedelaar, - en ’k zal geen aalmoes vragen;
' Maar dolend voel ik ’t einde mijner dagen, .
En uit uw woning waaiden klanken over: _
Tonen van tinklend heldre kindertaal,
Gevviekt geluid, dat mij van vreugd deed beven. V
Want voor ik heenga, wilde ik nog èènmaal V
Bij menschen toeven, die in blijheid leven;
zfde. Om in geluk geloovend, straks den vaal
Wenkenden dood stil tegemoet te streven . . . i_
1 1 5
­
J
l