HomeDeirdre & de zonen van UsnachPagina 64

JPEG (Deze pagina), 807.39 KB

TIFF (Deze pagina), 8.29 MB

PDF (Volledig document), 58.48 MB

.£ . ’ ' ` ' " " "’ " ‘·’`‘’ ' r " -· r ’’’· rm ­ ~-·- ~~ Y _
en die in ijdel schuim braken van lachen en van
weenen? Hoe lang zou hij nog gaan door hun aller
rumoerende bedrijvigheid, gehuld in den droom, die
hem vervreemd had? En toch, zij, de bedrijvigen
kwamen vaak tot hem, en bleven zwijgend, en lui-
sterden. Dan waren zij als kinderen, die spelende een
muziek hooren, een vreemde muziek, doelloos zwe-
' vende tusschen blijheid en een oud verdriet en zij laten j
het speelgoed vallen, en luisterend gaan zij heen naar I
de schemer waaruit gespeeld wordt. Enkelen waren ‘
verdwenen en ondergegaan in den droom, die door
l hem zon . Aan den voet van zijn harp hadden luiste-
rend hunäarten gelegen. Maar te lang, tot het leven
kwam en hen verwoei in de schemering, ritselend als
de blaren van een ouden herfst. Want als de mensch, ·
i die niet zingen kan, te lang luistert naar het vreemde
lied, dat achter den wind is, zal hij verkwijnen en in
j donker verloren gaan. Alleen wie de slagen. hoort op
het aambeeld van de daad is veilig.
. Sencha dacht aan hun getrokken zwaarden, en de
luidheid van hun woorden; en hij glimlachte om die
. waan van kracht. Toen hij bemerkte, dat Lavar-
7 cham binnen was gekomen en stond te weenen, om-
V dat zü buiten de plotselinge drukte van krijgsvolk
ezien had en het besluit van Concobar vernomen, "
geek hij naar haar, zijdelings en peinzend; en hij voel-
g de bedroefde verwondering, dat een vrouw met oude
, , oogen en witte haren om het verloren gaan der din-
`B en nog zoo lijden kon.
lälaar Lavarcham kwam dichter bij hem, en zij ging j
spreken van de jonge vrouw, die eens door niemand
58