HomeHet aangezicht der aardePagina 19

JPEG (Deze pagina), 864.92 KB

TIFF (Deze pagina), 9.60 MB

PDF (Volledig document), 41.22 MB

3 ,.ar-·«-~­­­­­ M. . . ,.. .- aaa. ie , Y v., ­ v-- 7 - -. ~ · ­~-"­""'•· weer r·’·*··*·~
lj yï
l
HET UUR DER WONDEREN 6
’ Zooals het oog der stervenden in ’t licht
° Des doods aanschouwt verborgen wonderheden,
S, E En star wordt bij het hopeloos gezicht
2 Der duizend weelden die hun zijn ontgleden,
den, Zoo ziet mijn blik in het vertrouwlijk uur ,
j Der schemering een nieuwer aarde ontloken,
En haat den dag, die in zijn gloeiend vuur M
Q Van zooveel schoonheid ’t wezen hield gedoken. j
i il
Dan maakt het nietig licht der avondster ali
>od, l De gansche wereld tot een stille gaarde: J ,
Dan worden mij de menschen vreemd en ver W
En voel ’k mij nader bij het hart der aarde. ’,
g Boomen en bloemen nemen in zich op
l Het laatste licht dat in de lucht blijft dralen,
l, j En zoele geur drijft rond, alsof de knop
Ontlook van vreemde bloesems... Schimmen dwalen ,é
Achter het donker groen van struik en haag
En ’k zie hun schaduw groeien en vermindren g
T1', lf In ’t loover waar een stem spreekt... Is ’t een vraag
Waar zoen op antwoordt? Zijn het aardsche kindrenP
°t Is de ure dat die bloemen opengaan, [
le • ~
i Van hun geslacht de d1chters ende droomers,
, Die ’t lieHi`k licht verkiezen van de maan ,1
ï J 3
irl Boven den gloed van t felste vuur des zomers,
I 3
a
F ·" · V i ' ' ­­··‘ " ’" "U " -­-¢V